ສະຫຼອD ກvAຫົf

 ນເມາຕັl ຟຄວເຕາ ອຣຫເຕາ ສັມໝາສໝັພຸທັ{l ວ່K 3 ເທື່v

 ສັພaທານໍ ທັມໝທານໍ ຊິນາຕິ ອິທໍ ຕຸມຫໍ ນະຫາຕາJ ອິທໍ ສັຖ%າ ເຊຕະວະເນ ວິຫະຣັໜໂຕ ອັຕ*ໂນ ທາໜບາຣະມີ ອາຣັພakກເຖສີຕິ.

 ໂພໜຕາ ສາທະໂວ kດູາ ສັປບຸຣິສະ ເຈົ້າທັiາ ຝູAມີຄJາໝ kບຖໜາ ຫາຍັDສຸັ 3 kບກາໜຄື ມະນຸlົໝບັf ສັJຣສົໝບັf ລົະ kພນິພaາໜສົໝບັf ຈົ່Dຕັ້D ໂສຕະຜ;າfຫູ ທັDສvAພ<DຍັD ທັມໝເທlໜາ ຜiາອານິສົDສະ ແຫ່DກາໜຖາJຽ ສັDຄະທາໜ ພ້vມທັDມີກາໜ ເຖຣາພິເສd ຫົfສົD kພພິຂຸສົD ເພື່vເບັໜເຄື່vງ ເຍືvງທາDໃຫ້ແກ່ ນໍຣະຍິDຊາຽທັiາ ທີ່ມີຈິlັທ{າ ເຫຼື້ອໝໃສໃນ kພພຸທ{ສາlໜາ ຈິ່Dໄດ້ແບ່D ຊັປສົໝບັfອvັ ໃຫ້ເບັໜທາໜ ຫັJງເອົາກຸສົໜຜົໜບຸຣ ໃນຊາfນີ້ ລົະ ຊາfຫໜ້າ ຄົDຈະໄດ້ດັ່D ຄJາໝkບາຖໜາ ຂvAທ່າໜທຸັkບກາໜ ຜູ້ທີ່ບໍຣິຈາັ ຊັປຂvAຕົໜ ໃຫ້ເບັໜສາທາຣະນະ kບໂຫຽດ ຍ່vມເບັໜທີ່ສັໜຣະເສີໜ ຂvAມsາຊົໜ ເບັໜອັໜຫຼາຽລົ້ໜ.

 ເຫfດັ່Dນັ້ໜ ທ່າໜຜູ້ມີ ບີຊາຍາໜ ຈິ່Dຄວໜເຜີຽແຜ່ ເຈືvຈາໜຕາໝສົໜຄວໜ ແກ່ຖານະຂAvຕົໜ ບໍ່ໃຫ້ສຼະທາໜ ຈົໜຫໝົດເນື້vຫໝົດຕົJ ນຶdເຖິDຄJາໝນ້wຫຼາຽ ແຫ່Dໂພຄະຊັປ ໂດຽກາໜໃຫ້ ແກ່ຜູ້ອື່ໜ ແຕ່ພໍດີ ເພື່vຊົDຕົໜ ແລະ ຊົDຜູ້ອື່ໜໄວ້ທັD 2 ຝ່າຽ ຄືຕົໜເອD ກໍ່ບໍ່ເຖິDກັປ ກາໜຂາfແຄໜ ລົະ ບໍ່ເບັໜຫໜີ້ສິໜ ບຸັຄົໜອື່ໜ ກາໜໃຫ້ລົະ  ອຸບະຖຳໃຫ້ ຜູ້ໃດໄດ້ຮັປ ໃຫ້ພົ້ໜຈາັກ ຄJາໝຂາfແຄໜ ພໍເບັໜທາDໃຫ້ ຕັ້Dຕົໜໄດ້ ຫຼື ເບັໜເຄື່vງຜູັນ້ຳໃຈ ໂດຽສາມັຄີ&ທຳ ຍ່vມນັປວ່າ ເບັໜທາDດີ ທາDຊvບ ເບັໜທາDໄບສູ່ ສຸຄະຕິສະຖາໜ ຍ່vມເບັໜທີ່ຮັdແພD ຊvບໃຈຂvA ຜູ້ໄດ້ຮັປທາໜ ເພາະກາໜບໍຣິຈາັນັ້ໜ ຈິ່Dສົໝດ້Jຽ ວະຈະນະບະພັໜ ພຸທ{ພາສິທີ່{ມາໃນ ບັໜຈະກະນິບາf ອໍຄຸຕ*ຣະນິກາຽວ່າ “ທະທໍ ບິໂຍ ພະຊັໜຕິ ນໍ ພະຫູຊະນາ” ຜູ້ໃຫ້ຍ່vມເບັໜທີ່ຮັd ຂvAຄົໜທັiາ.

 ຜູ້ບໍຣິຈາັທາໜ ຍ່vມໄດ້ຮັປອານິສົD ທີ່ຈະເພິ່D ເຫັໜໄດ້ງ່າຽໆ ຄືເບັໜທີ່ຮັdໃຄ່ ຂvAຄົໜທົ່Jໄບ ລົະ ມວໜຊົໜທັiາ ຍ່vມຍົdຍ້vງນັປຖື ວ່າເບັໜຜູ້ມີສັທ{າ ເຫຼື້ອໝໃສ ເຖິDແມ່ໜນັdkບາfທັiາ ກໍ່ສັໜຣະເສີໜຜູ້ນັ້ໜວ່າ ມີເຈ ຕະນາຄື ຄJາໝຕຶdຕvA ນຶdຄິfຈະໃຫ້ເບັໜkບໂຫຽດ ແກ່ຜູ້ນັ້ໜ ບໍ່ໄດ້ມຸ້ງ ຫໝາຽຕໍ່ອາມິf ເບັໜກິfເກີຂຶ້ໜໃນໃຈ ມີອັທ{ຽາໃສ ອັໜບໍຣິສຸດ ອັໜຫໜຶ່ງກາໜບໍຣິຈາັທາໜ ນັ້ນກີໝຢູ່ 2 kບເພfຄື ອາມິlາທາໜ 1  ທຳມະທານ 1 ອາມິlາທາໜນັ້ໜຄື ກາໜໃຫ້ເຂົ້ານໍ້າ ໂພຊະນະ ອາຫາໜ ເຄື່vງນຸ່ງຫົ່ໝ ເຄື່vງອຸບໂພັ ບໍຣິໂພັ ຢ່າDນີ້ເບັໜ ອາມິlາທາໜ ອັນໜຶ່ງ ແສfAkພທັມໝ ເທlໜາ ລົະ ກ່າJສັDສອໜ ຄົໜອື່ໜໃຫ້ຮູ້ ບາປບຸຣຄຸຣໂທf ລົະ ສິ່Dເບັໜkບໂຫຽດ ລົະ ບໍ່ເບັໜkບໂຫຽດ ຢ່າDນີ້ຮຽກວ່K ທັມໝທາໜ.

 ທັມໝທາໜນີ້ ມີອານິສົD ຫຼາຽກ່າJ ອະມິlາທາໜ ລົະ ບໍ່ເບັໜອາມິlາທາໜ ອະທິບາຽວ່າ ທາຍົdຜູ້ຈະໃຫ້ ອະມິlາທາໜໄດ້ ກໍ່ເພາະໄດ້ ພ<DຄຳສອOໃຫ້ຮູ້ ໂດຽແຈ່ໝແຈ້Dກ່ອໜ ອີdkບກາໜຫໜຶ່ງ ຜູ້kບສົປສຸັສົໝບັf ມີkບມາໜນ້wຕຼອf ເຖິDຄJາໝສຸັຢ່າDສູA ຫໝາຽເຖິDທີພaສຸກ ກໍ່ເພາະໄດ້ ສະດັປພ<Dໂອວາf ທານຸສາສະນີ ແສfAເຖິD kພະອັຖ%ທັໝ ໂດຽເຂົ້າໃຈແຈ່ໝແຈ້D  ເພິ່Dຮູ້ໂດຽເຫັໜໄດ້ ໃນkພສາຣິບຸດ ອັໜໄດ້ພ<Dທັມໝທີ່ kພອັlຊິ ແສfAລົ້J ຈິ່Dທຳໃຫ້ແຈ້D ເຊິ່Dມັd ລົະ ຜົໜ ເຫfນັ້ໜ ທັມໝທາໜ ຈິ່Dຊື່າJເບັໜຍອfແຫ່D ທາໜທັiາ ໄດ້ກະທຳ ກັໜຢູ່ໃນເວiາ ວັໜນີ້ຄື ສິໜກໍ່ໄດ້ຮັປ ທັມໝກໍ່ໄດ້ພ<D ທາໜກໍ່ໄດ້ໃຫ້ ນັປວ່າຄົປທັDສາໝຢ່າD ບໍຣິບູຣລົ້J ອັໜນັdkບາfທັiາ ມີອົDສົໝເດັf kພພຸທ{ເຈົ້າ ຕັfວ່າ ມີຜiາອານິສົD ຫຼາຽເກີໜອະເນກ ຈະນັປkບມາໜບໍ່ໄດ້.

 ດັ່Dkພຄ$າວ່າ “ອິທໍ ຕຸມຫໍ ນະຫາຕາJ ເຊຕະວະເນ ວິຫະຣັໜໂຕ ທາໜບາຣະມີ ອະຣັພa ກະເຖສິຕິ” ໃນກາລະຄັ້Dນັ້ໜ ອົDສົໝເດັf kພພຸທ{ເຈົ້າ kບທັປຢູ່ໃນ ບ່າເຊຕະວັໜ ມsາວິຫາໜ ກັປດ້Jຽຫໝູ່ ເຕJສິdຜູ້ໃຫຽ່ ໃນກາລະຄັ້Dນັ້ໜ ຍັDມີkພຽາ ບັfເສໜທິໂກສົໜ ກັປບໍລິວາໜທັiາ ກໍ່ນຳເອົາເຄື່vງ ສັກdາຣະບູຊາ ທັiາ ຫໝາຽມີ kບmູkບmີປ ດັvໄມ້ ຄັໜທະຣົlຂvAຫvມ “ຄັໜຕາJ” ເຂົ້າໄບສູ່ ບ່າເຊຕະວັໜ “ອະພິວາເທຕາJ” ກໍ່ບູຊາໄຫJ້ນົປ ສັກdາຣະບູຊາລົ້J ນັ່Dໃນທີ່ຄວໜແຫ່Dຕົໜ “ບຸlິ” ກໍ່ຖາໝຍັD kພສັພັapູເຈົ້າວ່K “ພັໜເຕ” ຂ້າໄຫ້Jສັພັapູເຈົ້າ “ໂຍກໂກຈິ ບຸຄະໂລ” Iີ ບຸັຄົໜໃດ ທຳສັກdາຣະຫົfສົD ເຖຣາພິເສກແກ່ ພິກຂຸສົDເຈົ້າ ດ້Jຽໃຈໃສສັທ{າ “ລັພaຕິ” ກໍ່ຈັໄດ້ຜiາ ອານິສົD ຢ່າDໃດ?.

 kພສັພັapູເຈົ້າ ໄດ້ຍິໜຄຳຖາໝແຫ່D ສົໝເດັfkພຽາ ບັfເສໜທິໂກສົໜລົ້J ກໍ່ກ່ຼາJ kດູາມsາຣາf ບຸັຄົໜຜູ້ໃດຜູ້ຫໜຶ່ງ “ສັທ{າຽະສັໝບັເOາ” ອັໜເຊື່vໃນຄຸຯ kພຣັຕນໄຕຼທັD 3 ຄື kພພຸທ{ເຈົ້າ kພທັມໝເຈົ້າ ລົະ kພສັDyເຈົ້າ “kບສັOະຈິໂຕ*” ມີຈິfໃຈໃສສັທ{າ “ບັfເຖນໂຕ” kບາຖໜາ ເອົາຍັDສຸັ 3 kບກາໜຄື ມະນຸlົໝບັf ສັJຣສົໝບັf ລົະ kພນິພaາໜສົໝບັf ອັໜໃດອັໜຫໜຶ່ງ ກໍ່ຈັໄດ້ດັ່Dມະໂນຣົf ຄJາໝkບາຖໜາ ຂvAທ່າໜທຸັkບກາໜ ກີໝລົ

 ເຖຣາພິເສd ສິfທິພaພອໜ ນາມໝກອໜແຖໝ ພອໜສັDy ສະມະນະເຈົ້າ ເບັໜkບເພນີ ສືປໆກັໜມາ ແຫ່Dນັdkບາfເຈົ້າທັiາ ໃນເມື່fກ່ອໜ ໃນຂະນະຄັ້Dນັ້ຽ ເບັໜໄສໝສາlໜາ ຂvAkພພຸທ{ເຈົ້າ ເມທໍກະໂຣພຸໂທ{ ໄດ້ມາໂຜf ບານະສັfທັiາ ຍັDມີkພຽາຕົໜຫໜື່ງຊື່າJ ວິໄຊຽະ ກໍ່ເສີJຽສົໝບັf ໃນເມືvງ ສາຣະນະຄອໜ kບກvບໄບດ້Jຽ ທະສະພິທະ ຣາຊາທັໝ 10 kບກາໜ “ເອໂກ ເຖໂຣ” ຍັDມີເຖຣະເຈົ້າຕົໜຫໜື່ງຊື່າJ “ອຸສຸສາ” ເບັໜອັໜເຕວາສິກd ແຫ່Dkພພຸທ{ເຈົ້າ ເມທໍກອໜ “ຄະໂຕ” ກໍ່ເຂົ້າມາສູ່ ເມືvງສາຣະນະຄvນ ກັປດ້Jຽ ບໍຣິວາໜແຫ່Dຕົໜ. 

 ໃນກາຣະຄັ້Dນັ້ໜ kພຽາວິໄຊຽະ ທvດkພເນfເຫັໜ ຍັDkພເຖຣະເຈົ້າ ເຂົ້າສູ່ວັDແຫ່Dຕົໜ “ວິບທິຕາJ” kພຽາກີໝໃຈ ເຫຼື້ອໝໃສໃນ ອິຣິຽະບົດ 4 kບກາໜ “ບັຈ(າຄັlັໜໂຕ” ກໍ່ໄບຕ້ອໜໄບຮັປ ຍັDkພມsາເຖຣະເຈົ້າ ກັປດ້Jຽ ບໍຣິວາໜແຫ່Dຕົໜ “ວັໜທິຕາJ” ກໍ່ໄຫ້Jລົ້J ລົະ ນິມົໜນໍາເມືvສູ່ ຜາ;າfແຫ່Dຕົໜ “ອະພິສິນຈິຕາJ” ກໍ່ຫົfສົDເຖຣາພິເສd ອະດິເລd ມັDຄະລະຈະຕຸ ຄັໜທາຣະ ສາຄະເຕຫິ ດ້Jຽນໍ້າຫvມ “ຕັຕ*ວາ” ກະທໍານິສິທິ{ kພພອໜ ນາມະກອໜແຖໝຊື່ ທັມໝສານະບະຕິລົ້J kພຽາກໍ່ມvບ ເວໜເຄໜໃຫ້ຍັD ເຄື່vງບໍຣິວາໜ ມີສາf ຫໝອນ ຕາລະບັf ຕຽAຖ້ວຽພາຊໜະ ນ້wໃຫຽ່ທຸັkບກາໜ ມີຂvAຄວໜຄ້ຽວຄວໜສັໜ ລົ້Jກໍ່ຕັັ້DຍັD ຄJາໝkບາຖໜາ “ອາຫະ” ກໍ່ກ່າJ “ພັໜເຕ ອິມີິນາຕຸຍຫໍ ນະຫາຕາJ ອະພິສິນ ຈະເນນະ” ດັ່Dນີ້ເບັໜເຄົ້າ ຂ້າໄຫ້J kພມsາເຖຣະເຈົ້າ. 

 “ສັເພa ສັຕ*າ ບານາ” ຄືວ່າສັfທັiາ ສັfທັDມວໜ ຂໍໃຫ້ຈົ່D ຕັ້Dຢູ່ໃນຄຳ ສັ່Dສvນ ແຫ່Dຜູ້ຂ້າທຸັເມືv ຂໍໃຫ້ຜູ້ຂ້າ ໄດ້ພົ້ໜຈາັໂພຽໄພົ ລົະ ເວໜ ຂ້າເສິdສັfຕູທັiາ “ສັພaໂພຄະທານໍ” ຂໍຈົ່Dເກີfມີ ເຕັໝໃຈມັdແຫ່Dຜູ້ຂ້າ ໃນຊາfໃດກີf ດ້Jຽກຸສົໜຜົໜບຸຣ ອັໜຜູ້ຂ້າໄດ້ ອຸkບຖາັບູຊາ ດ້Jຽເຄື່vງອຸkບກອໜ ທັiາຝຸAນີ້ “ພຸໂທ{ໂຫມິ” ຂໍໃຫ້ຂ້າໄດ້ ຕັlຮູ້ ເບັໜkພສັພັapູອົDຫໜື່ງ “ອະນາຄະຕາ ກາເລ” ໃນກາໜອັໜຈັdມາ ພາຽພາັຫໜ້າ.

 ດ້JຽຜiາອານິສົD ອັໜຜູ້ຂ້າໄດ້ ໄດ້ຫົfສົD ເຖຣາພິເສd ນິສິທິ{ kພພvນນາມໝກອໜ ແຖໝຊື່ແກ່ kພມsາເຖຣາເຈົ້າ ລົ້Jນີ້ ກໍ່ຂ້າເທີ້ໜ ໃນກາລະຄັ້Dນັ້ໜ kພມsາເຖຣາເຈົ້າ ກໍ່ໄດ້ຮັປ ອະນຸໂມທະນາ ແຫ່Dkພຽາ ວິໄຊຽະ ລົ້Jກໍ່ຖາJຽ kພພvນທິປ 10 kບກາໜ ລົ້Jກໍ່ລາໄບ ສູ່ທີ່ຢູ່ແຫ່Dຕົໜ “ໂສຣາຊາ” kພຽາວິໄຊຽະ ກໍ່ໄດ້ຮັປພອໜແຫ່D kພມsາເຖຣະເຈົ້າ ລົ້JກີໝຄJາໝຍີໜດີ ລື້ໜເລີDບັໜເທີDໃຈ ຕ່ໍບຸຣກຸສົຣແຫ່Dຕົໜ ຄັໜຈຸຕິຈາັ ມນຸlໂລັ ລົ້Jກໍ່ໄດ້ເອົາຕົໜ ເມືvອຸບັfຂື້ໜເທີD ສJັຣຊັ້ໜດຸສິfພິພົປ ມີຜາ;າfຄຳ ສູງໄດ້ 22 ໂຍf ໃນຊັ້ໜດຸສິf ອັໜຮຸ່ງເຮືvງ ໄບດ້Jຽສີສົໝບັfທິປ ມີນາDພ<າເທພaອັdສvນ ກັລ}ຍາຫໜື່ງແສໜ ເບັໜບໍຣິວາໜ ຄັໜສິ້ໜຊີປ ເບັໜເທJບຸດລົ້Jນັ້ໜ ລົ້Jກໍ່ໄດ້ ມາເກີfເບັໜ ເຈົ້າkພຽາສິຣິຕະ ແລ້ວກໍ່ທົJລະວັfພັfໄບໝາ ບາຣະມີແກ່ກ້າກໍ່ໄດ້ ມາເກີfເບັໜ ອົDkພຕຖາຄົf ໃນກາຣບັfນີ້ລົ. 

 ທ່າໜບັໃຈ(ຍະທານາ ທິບໍດີທັiາ ຄັໜໄດ້ພ<Dຜiາ ອານິສົD ເຖຣາພິເສdຢ່າD ແຈ່ໝແຈ້Dລົ້J ຈົ່DມີຄJາໝບິຕິຍິໜດີ ຕໍ່ບຸຣກຸສົໜຂvAຕົໜ ທີ່ໄດ້ກະທໍາມາລົ້J ກ່ໍຈະສົໝດັ່Dມະໂນຣົf ຄJາໝkບາຖໜາ ຂvAທ່າໜ ທຸັkບກາໜ ນິຖີ%ຕາ ຂໍຈົປລົDພຽAເທົ່ານີ້ກ່vຣລົ.